Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Πάλι ένα μήνα είχα να πατήσω... γαμώτο!!

Ένα μιρό kudos στο γυμνό και στον Μεγάλο Αρχαίο... Μη με παρεξηγήσεις, άλλο ΜαστΟΥΡ και άλλο Χαστ................. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΓΚ!!!

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

κρατάει τη θέση


Από το θρυλικό
http://www.liako.gr/news/index.php?option=com_content&view=article&id=38472:2012-07-30-09-05-52&catid=20:2008-12-16-18-15-33&Itemid=1

ΕΓΩ ,ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΤΙΟ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟ ,ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ , ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ, ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ,ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΕΜΠΡΟΣ ,ΘΥΛΙΚΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΠΡΙΖΑ ΚΑΙ ΦΙΣ ,ΤΕΝΤΖΕΡΗΣ ΚΑΙ ΚΑΠΑΚΙ ,ΑΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ ΤΟ ΚΟΥΝΑΝΕ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΜΕ ΤΑ ΑΧΛΑΔΙΑ ,ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ!! 

Ένα σχόλιο που ταιριάζει γάντι στην ανάρτησή μου http://bondstothepeople.blogspot.gr/2011/08/blog-post_08.html  και επιβεβαιώνει το κλισέ «γιατί οι εθνικιστές / φασίστες / κάθε είδους στενόμυαλοι, γράφουν με κεφαλαία και ανορθόγραφα» τη στιγμή που οι «κουμούνες/ αντι πατριώτες / αν(θ)έλληνες», φροντίζουν την παρουσίαση της γλώσσας τους;



Troll Face Photo by NowPublic Staff

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

It's been a while....

Έχω λίγο καιρό να κάνω ανάρτηση...

Να δεις που θα είναι το Θέρος και η Ραστώνη, οι δύο θεές του καλοκαιριού.

Να δείς που θα είναι η αδιαφορία.

Να δείς που θα είναι η δουλειά, που είναι πιο βαρειά τώρα εν μέσω καλοκαιριού και εν μέσω κρίσης, και  εν μέσω εκμετάλλευσης της εργασίας από τον εργοδότη, και εν μέσω γκρίνιας αφόρητης για το ότι "δε βγαίνουν λεφτά" (μα καλά ρε αφεντικό, πώς να βγούν αν εσύ και οι όμοιοί σου μας πληρώνετε όλους αδιακρίτως με το βασικό μισθό; ).

Να δείς που θα είναι και τα 2-3 καλά πράγματα στη ζωή, αφού τόσα μας αφήσανε. Οι φίλοι, που γεννήσανε, ο αδερφός που γέννησε κι αυτός, 2 φίλοι που από τα παλιά που καταφέρνουν ακόμα να κερδίζουν καθημερινά τον τίτλο του αδερφού (και μου  λείπουν ΤΟΣΟ πολύ).

Να δείς που θα είναι οι πολιτικές εξελίξεις...ΩΠΑ!

Το επόμενο ποστ θα έχει πρωτοτύπως (ΛΟΛ) πολιτικό χαρακτήρα.

Καληνύχτα και καλό ξύπνημα!

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Last call!!!


Και στο τσακ πριν τις εκλογές, θα ποστάρω.
Λίγες μόνο ώρες πριν κληθεί ο ελληνικός λαός να διαλέξει την επόμενη κυβέρνηση(η οποία αν είμαστε τυχεροί θα είναι διαφορετική) και τους πολιτικούς της, θα επιλέξω τις λέξεις μου και θα αναφωνήσω:
ΓΙΑΤΙ;;;;;;;;;
Γιατί ρε με περιτριγυρίζουν ανίκανοι καριόληδες; Γιατί ενώ ξεκίνησα ένα blog  για να ερευνήσω την ανθρώπινη φύση, εσείς, αναδύεστε σαν σκατά στην επιφάνεια συνέχεια και δε μου αφήνετε την ευκαιρία να γράψω για πολιτική μια φορά, και να μετράει; Γιατί δε με αφήνετε να γράψω για πράγματα που καθορίζουν και ορίζουν την ανθρώπινη φύση; 
 Φυγέτε ρε, ουστ, τα σύνορα είναι ανοιχτά… 


δε φύγατε;

Ωραία λοιπόν, δε φύγατε, ευκαιρία για κουβέντα. Ακούστε, ο κόσμος έχει βαρεθεί να ακούει τα κατορθώματά σας (βλ. Άκη). Ο κόσμος δε θα ανεχτεί άλλα τέτοια κατορθώματα…

Οι εκλογές του 2012 μάλλον θα είναι η τελευταία ευκαιρία που θα δώσει ο έλληνας πολίτης στο νόμιμο πολιτικό σύστημα *. Μετά από εδώ δε θα έχετε άλλη ευκαιρία. Φροντίστε το ελληνικό κράτος γιατί δεν απέχει πού ο καιρός  που θα μας βρείτε απέναντι σας, να πολεμάμε εναντίον σας.

Μετά από εδώ, σαν πειρατικός χάρτης, there will be monsters… Θα έχουμε μοντέλα διακυβέρνησης που θα συμφέρουν πιο πολύ από το παρών μοντέλο, σύμφωνα με τους βασικούς κανόνες της σύγχρονης οικονομίας (προσφορά-ζήτηση) και εφόσον η ζήτηση τραβάει προς την κοινή διακυβέρνηση,  ετοιμαστείτε να «αυτό-καταργηθείτε». Το τονίζω, εσείς θα εκλείψετε σαν τους δεινοσαύρους. Θα σας καθαιρέσει ο λαός που εσείς κοροϊδεύετε διότι οι απόψεις του κοινού, συγκλίνουν στο να κυβερνάται η χώρα από τους πολλούς· η μοναδική παράμετρος που θα μετράει θα είναι το «Ποιοι είναι τελικά οι σημαντικοί πολλοί;».

Αλλά ξεφεύγω. Η τελική συμβουλή που δίνω σε αυτή την απέλπιδα και τελική προσπάθεια σαν blogger  είναι να μην καταντήσουμε να ψηφίσουμε  Σαμαρά ή Βενιζέλο. Δηλαδή, το’χω το γαμώσταυρο στην άκρη της γλώσσας μου για τους πολιτικούς, μη δω τίποτα περίεργα αποτελέσματα αύριο (όπως π.χ. ότι οι μισοί ψηφοφόροι, το'ριξαν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), δε θα έχω μούτρα να αντικρίσω κανέναν!

Άλλη παράγραφος. Όχι ότι κανένα κόμμα της αριστεράς έκανε κάτι σπουδαίο, έτσι;! Να μη βλέπω γελάκια απο τους αριστερούς επειδή κουλαντρίζω τους αρχι-αφεντάδες... Όταν εγώ ή εσύ, είμαστε μάρτυρες σε μια δολοφονία, ο νόμος μας καταδικάζει για συνεργία αν δε μιλήσουμε... Όλοι όσοι ήταν στη Βουλή και δεν κατέδωσαν τους εθνικούς προδότες, είναι  ισάξια προδότες, ιδίως ηθικά αλλά και νομικά. Δεν παίρνετε κανένα συγχωροχάρτι απλά και μόνο επειδή είστε η «κατατρεγμένη» αριστερά ή επειδή υποστηρίζετε τους εργαζόμενους.

Πάμε λοιπόν στο «Σαμαρά ή Βενιζέλο». Εν ολίγοις, ό,τι πιο σάπιο υφίσταται στην πολιτική σήμερα· και το λέω με πλήρη επίγνωση, διότι ισχύει σταθερά το κάθε πέρσι και καλύτερα (ναι, μετά την παράδοση της πρωθυπουργίας της χώρας στα χέρια ενός τραπεζίτη,  ξαφνικά το ότι ο Μητσοτάκης είπε «Μετά από 10 χρόνια θα το’χουν ξεχάσει» για την ονομασία των Σκοπίων δε μοιάζει και τόσο άσχημο, ε;). Και αυτοί οι τύποι δεν είναι μόνο οι κεφαλές ενός ψαριού που έχει καταφανώς πεθάνει (παρέα με τη Δημοκρατία) και βρωμάνε περισσότερο, είναι και ατελείωτα χρόνια στη Βουλή… Και εξηγούμαι: θεωρώ πως η κατάσταση, αν αλλάζει, θα αλλάξει από άλλους πολιτικούς, καινούριους. Από ανθρώπους που δεν το κάνουν κατ’επάγγελμα. Γι’αυτό, και επειδή δεν πιστεύω ότι υπάρχει θέληση από τους παλιούς πολιτικούς να κάνουν κάτι για τη χώρα (αλληλένδετα άλλωστε, αν ζητάς λεφτά για να συμμετέχεις στα κοινά, το κάνεις για να εξυπηρετήσεις τα δικά σου συμφέροντα εξαρχής, είναι λογικό να «τσιμπήσεις» αν εμφανιστεί και καμιά καλή προσφορά, και ας πάνε οι μικρομεσαίοι να γαμιούντε), θέλω να μπούνε όλοι οι μικροί μέσα, μπας και δε μείνει χώρος για τους «μεγάλους» (προδότες).

Αν και αποφεύγω τις συμβουλές όπως ο διάολος το λιβάνι, θα πω αυτό: σαν τελευταίο σχόλιο, θα ήθελα να δω στη βουλή μικρά  μικρά κόμματα (εκτός από Χρυσή Αυγή). Η πολυφωνία ίσως να είναι το μοναδικό καταφύγιο ενός συστήματος που καταρέει.



*Το «νόμιμο» όπως ορίστηκε από εσάς τους ίδιους, σαν νομοθετική εξουσία

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Επιτέλους!!!

Μετά από ένα ξεγυρισμένο writer's block... μπλα μπλα μπλα...
(Ναί το ξερω, δε σ'ενδιαφερει κάτι τέτοιο, οπότε σε απαλλάσω από μια ανούσια και ψεύτικη δικαιολογία).
Όμως έχει βάση στο ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ του τίτλου το ποστ.
Επιτέλους!! Χθές (κυριακή) ξύπνησα από ενα μεγαλοπρεπέστατο πιώμα, όπως αυτά που με ωθούν να κάτσω στο πληκτρολόγιο και να εξομολογηθώ τα αμαρτήματά μου στον Θείο Ίντερνετ που ξέρει τα πάντα.
Δεν ξέρω γιατί, πιθανολογώ όμως ότι οι αισθήσεις μου που παραπαίουν μεταξύ άμβλυνσης απο το hangover και όξυνσης από την προσπάθεια του οργανισμού να μείνει ζωντανός. Εκεί κάπου ανάμεσα λοιπόν, έρχεται η έμπνευση.
Ξύπνησα το λοιπόν την Κυριακή και πραγματικά μισούσα τα πάντα.
Επιτέλους. Μια γνήσια μισανθρωπική Κυριακή! Θυμήθηκα τα νιάτα μου και τον Χ.Π. με τον οποίο περάσαμε πολλά κυριακάτικα απογεύματα ακούγωντας, βυθισμένοι στη σκέψη του ο καθένας και απαραίτητα σιωπηλοί, μουσική στη διαπασών. Ήταν ο πρώτος που μου έβαλε την ιδέα ότι οι άνθρωποι μελαγχολούν τις Κυριακές. Έκτοτε το έχω ακούσει πολλές φορές, αλλά τότε μου είχε φανεί σημαντική διαπίστωση... πόσοι άνθρωποι κυκλοφορούν σκυθρωποί* στο δρόμο με έναν αποπροσανατολισμό στο βλέμα τους, θαρρείς και δεν πηγαίνουν σε κάποιο προορισμό σε αυτό το επίπεδο ύπαρξης.

Άφησα το κρεβάτι μου, άφησα το ταίρι μου να κοιμάται και έκλεισα την πόρτα πίσω μου, χωρίς προορισμό και εγώ.
Ήθελα να περπατήσω και να μη συναντήσω κανεναν φίλο ή/και γνωστό... ευτυχώς τώρα που είμαι Αθήνα, αυτό είναι εύκολο.
"I hate this world" για να παραφράσω τον W. Ellis που παραφράζει τον H. S. Thompson. Αυτό ήταν το αποστάλαγμα των σκέψεών μου, όταν το μυαλό μου άρχισε να περιπλανιέται.Αφού είχα φτάσει στο σημείο έκστασης και νιρβάνας όπου μου έφταιγαν όλα, δε χρειαζόμουν τις νοητικές μου διεργασίες... Και άρχισα να παρατηρώ το περιβάλλον μου (δευτερεύων μου χόμπυ μετά την κριτική σκέψη).

Ακόμα οι άνθρωποι περπατούν σκυθρωποί τις Κυριακές (ωραίος τίτλος για τραγούδι των Εξ-Λαξ). Και για να δω... μμμ ... όσο πιο ακριβά είναι ντυμένοι, τόσο πιο κατεβασμένα μούτρα... μμμ ... άρα σίγουρα δεν είναι αυτοί που δεν έχουν δουλειά/ να φάνε/ μέλλον... μμμ... αυτό γινόταν και παλιά, στους καιρούς των παχιών αγελάδων... μμμ...
Συμπέρασμα : Οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι! Ο μόνος εμφανής λόγος για να είσαι δυστυχής (ή μελαγχολικός) την Κυριακή είναι το γεγονός ότι πέρα από τη δουκειά σου, δεν έχεις ζωή. Αν δεν έχεις πάνω από το κεφάλι σου κάποιον να σου τα ζαλίζει, δεν μπορείς να έχεις δικό σου σκοπό, έναν δικό σου προορισμό. Και εδώ που τα λέμε, δε σου αξίζουν κιόλας...
Λύση: βρες μια κυριακάτικη δουλειά για να ξεπεράσεις τη μελαγχολία σου και να αφήσεις τους υπόλοιπουςς φυσιολογικούς να χαρούν τη ζωή τους... στο διάολο λοιπον!

*όχι ότι αυτοί που κυκλοφορούν χαζοχαρούμενοι είναι καλ΄τεροι ή ότι μου βελτιώνουν τη διάθεση... στο διάολο και αυτοί που βρίσκουν την Κυριακή σαν τη μοναδική τους μέρα για να ντυθούν με τα -αγορασμένα με πιστωτικές- πανάκριβα καλά τους ρούχα και να το παίξουν μούρες μαζι με τη πλέμπα σε πανάκριβα θορυβώδη και φτηνιάρικα καφέ.